Adım Səidədir, əlli altı yaşım var, uzun illər müəllimə işlədikdən sonra təqaüdə çıxmışam. İndi vaxtımın çoxunu evdə keçirirəm, kitab oxuyuram, televizora baxıram, bəzən də qonşu qızı Günelə dərslərində kömək edirəm. Həyatım sakit və ölçülüdür, bəlkə də bəziləri üçün darıxdırıcı görünər, amma mən bu sakitliyi sevirəm. Ərim Rəfail işləyir, axşamlar gəlir, birlikdə çay içirik, keçmiş günlərdən danışırıq. Oğlumuz Rusiyada yaşayır, tez-tez zəng vurur, hal-əhval tutur. Hər şey yaxşıdır, amma bilirsiniz, təqaüdçü həyatının da özünə məxsus çətinlikləri var. Ən başlıcası, pul məsələsidir. Təqaüd azdır, ərimin maaşı da elə o qədər, birlikdə çətinliklə keçinirik. Bəzən düşünürəm, kaş bir az əlavə gəlirim olsaydı, nəvələrimə hədiyyə ala bilsəydim, ya da özümə yeni bir paltar...
Hər şey bir gün Günelin mənə bir şey göstərməsi ilə başladı. Günel on yeddi yaşında, çox ağıllı, hazırcavab bir qızdır. Atası işsizdir, anası isə təmizlik işləri ilə məşğuldur, çox kasıb ailədirlər. Mən də ona pulsuz dərs keçirəm, kömək edirəm axşamlar. Bir gün dərsdən sonra oturub çay içirdik, Günel birdən telefonunu çıxartdı, mənə bir şey göstərdi. Dedi: "Səidə xala, baxın nə tapmışam". Ekranda rəngarəng bir proqram vardı, oyunlar, mərclər... Mən heç nə başa düşmədim, dedim: "Bu nədir, Günel?" O güldü, dedi: "Bu, onlayn platformadır, burada oyunlar oynayırlar, mərc edirlər. Mənim tanışlarım çox oynayır, bəzən yaxşı pullar qazanırlar". Mən təəccübləndim, dedim: "Qumardır bu, qızım, pis işdir". Günel güldü, dedi: "Xeyir, Səidə xala, bu sadəcə əyləncədir, kiçik mərclər edirlər, əylənirlər. Siz də cəhd edin, bəlkə xoşunuza gəldi?" Mən başımı buladım, dedim: "Mənə yaramaz belə şeylər".
Amma Günel getdikdən sonra fikirləşdim. Düşündüm ki, niyə də olmasın? Axı mən də bəzən axşamlar televizora baxıb vaxt keçirirəm, heç olmasa bir az həyəcan olar. Ertəsi gün Günel yenə gəldi, mən ona dedim: "Günel, o proqramı mənə də yüklə görüm, nədir". Günel çox sevindi, dərhal telefonumu götürdü, bir neçə dəqiqəyə hər şeyi qurdu. Dedi: "Səidə xala, mən sizə
mostbet ilə tanış olmağınızda kömək edim. Bu proqram çox rahatdır, hər şey sadədir". Mən də maraqla baxdım, Günel mənə qeydiyyatdan keçməyə kömək etdi, balansı artırmağı öyrətdi. Mən cibimdən 10 manat çıxartdım, yüklədim. Günel dedi: "İndi ən yaxşısı sadə şeylərdən başlamaqdır. Məsələn, tennis oyunlarına baxın, orada seçim etmək asandır". Mən də tennis bölməsinə keçdim.
Heç vaxt tennisə marağım olmayıb, amma oyunun qaydalarını az-çox bilirdim. Günel dedi: "İki oyunçu var, biri favoritdir, digəri autsayder. 2 manat qoyun autsayderə, baxaq nə olur". Mən də 2 manat qoydum autsayderin qalib gələcəyinə. Oyun başladı. Mən ekrana yapışıb qalmışdım. Düzünü desəm, ilk dəqiqələrdə çox həyəcanlanmadım, sadəcə maraqla izləyirdim. Amma oyun getdikcə gərginləşdi. Autsayder əvvəlcə uduzurdu, sonra hesabı bərabərləşdirdi, sonra yenə uduzdu. Ürəyim döyünməyə başladı, özümü oyunun içinə atdım. Axırda autsayder qələbə qazandı! 2 manat 5 manat oldu. Mən inanmadım gözlərimə. Günelə baxdım, o da gülürdü. Dedi: "Baxın, Səidə xala, gördünüz? İlk uduşunuz". Mən çox sevindim, elə bil dünyalar mənim oldu.
O gecə yata bilmədim, beynimdə ancaq oyunlar fırlanırdı. Səhər açılan kimi telefonumu götürüb proqrama girdim. Bu dəfə təkbaşına oynamaq istəyirdim. Bir az gəzindim, müxtəlif oyunlara baxdım. Futbol, basketbol, voleybol... Heç nə başa düşmürdüm. Amma birdən gözüm stolüstü tennisə sataşdı. Bunu bilirəm, axı mən də gəncliyimdə oynamışam. Bir oyun seçdim, komandaların adlarına baxdım, heç birini tanımırdım. Amma içimdən bir səs dedi ki, qoy bu mavi formada olana mərc edim. 3 manat qoydum. Oyun başladı. Mən ekrana yapışıb qalmışdım. Hər top, hər xal mənim üçün çox vacib idi. Mənim komandam əvvəlcə uduzurdu, sonra önə keçirdi, sonra yenə uduzdu. Axırda qələbə qazandı! 3 manat 8 manat oldu. Mən sevincdən nə edəcəyimi bilmirdim, evdə tək idim, amma öz-özümə qışqırdım.
Həmin axşam Rəfail işdən gələndə ona heç nə demədim. Utandım, bilmirəm niyə. Amma içimdə bir həyəcan, bir sevinc var idi. Gecə yatanda fikirləşdim ki, görəsən bu, doğru işdir? Amma özümə dedim ki, axı mən çox pul qoymuram, kiçik mərclər edirəm, əylənirəm. Ertəsi gün yenə oynadım. Bu dəfə bir futbol oyunu seçdim. Komandaları tanımırdım, amma statistikalarına baxdım, son oyunlarını araşdırdım. 5 manat qoydum. Və yenə uddum. 5 manat 14 manat oldu. Artıq balansımda 30 manat var idi. Bu, mənim üçün böyük bir məbləğ idi. Təqaüdümün dörddə biri qədər. Fikirləşdim ki, bəlkə bu qədər kifayətdir, dayanım. Amma içimdə bir hiss var idi ki, daha da irəli gedə bilərəm.
Həmin gün Günel gələndə ona hər şeyi danışdım. O çox sevindi, mənimlə fəxr etdiyini dedi. Sonra mənə bir məsləhət verdi: "Səidə xala, indi qazandığınız pulun bir hissəsini çıxartın, qalanı ilə oynamağa davam edin. Heç vaxt bütün qazancınızı yenidən yatırmayın". Mən də elə etdim. 20 manatı çıxartdım kartıma, qalan 10 manatla oynamağa davam etdim. Çıxarma əməliyyatı çox asan oldu, mostbet ilə işləmək həqiqətən rahat idi, heç bir problem yaşamadım. Pul kartıma köçdü, mən də sevindim. O gün özümə dedim ki, bu pulla nə edəcəm? Qərar verdim ki, Günelə bir hədiyyə alım, o mənə çox kömək etdi.
Ertəsi gün Günelə getdim, dedim: "Günel, səninlə bazara gedirik". O təəccübləndi, dedi: "Nə olub, Səidə xala?" Mən gülümsədim, dedim: "Sənə hədiyyə alacam, çoxdandır istəyirsən". Birlikdə bazara getdik, Günelə istədiyi ayaqqabını aldım. O çox sevindi, gözləri doldu, mənə sarıldı. O an anladım ki, pulun ən böyük dəyəri onunla sevdiklərini xoşbəxt edə bilməkdir. Axşam evə qayıdanda Rəfailə hər şeyi danışdım. Əvvəl bir az təəccübləndi, sonra güldü, dedi: "Səidə, sən də bu Günelə bax, hardan tapır belə şeyləri? Amma mən qorxuram, qumardı bu, pis işdir". Mən də onu sakitləşdirdim, dedim: "Rəfail, mən ağıllı oynayıram, çox pul qoymuram, həmişə bir limitim var. Və görürsən, artıq Günelə hədiyyə almışam". O da gülümsədi, dedi: "Yaxşı, sən bilərsən, amma ehtiyatlı ol".
İndi hərdən oynayıram, amma heç vaxt çox pul qoymuram. Günel də tez-tez gəlir, birlikdə oyunlara baxırıq, məsləhətləşirik. Bu, bizim üçün bir hobbiyə çevrilib, birlikdə vaxt keçirmək üçün gözəl bir vasitədir. Mostbet ilə tanışlığım mənə təkcə pul qazandırmadı, həm də yeni bir həyəcan, yeni bir maraq qazandırdı. Özümü daha canlı, daha enerjili hiss edirəm. Bəzən Rəfail də yanımda oturub baxır, gülür, deyir: "Səidə, sən indi kompüterçi olmusan ha". Mən də gülürəm. Həyat gözəldir, yaş almaqla bitmir, hər yaşda yeni şeylər öyrənmək, yeni təcrübələr yaşamaq mümkündür. Mən bunu hiss etdim, yaşadım. Və bu, mənim üçün ən böyük uduşdur.